Ważną funkcję narodową ma pełnić literatura

Przekonanie, że wielkim zadaniem literatury jest ocalenie narodu, widoczne jest już w Konradzie Wallenrodzie Mickiewicza: literatura to wartość niezniszczalna, bo niematerialna:

Płomień rozgryzie malowane dzieje, Skarby mieczowi spustoszą złodzieje, Pieśń ujdzie cało – gdyż pieśń właśnie, jak dowodzą długie wieki trwania ustnej tradycji ludowej, którą zaczynają żywo interesować się romantycy, stoi „na straży narodowego pamiątek kościoła”.

Ważną funkcję narodową ma pełnić literatura jak najszerzej rozumiana. Romantycy polscy cenią wysoko popularny, ustny obieg piosenki ludowej i żołnierskiej, prosty styl dziennika i pamiętnika obozowego, wszelkie formy dalekie od napuszonej literackości, od reguł pisarskich, a wypływające z natchnienia i wewnętrznej konieczności. Uwidoczniło się to w ogromnej popularności poezji i pieśni powstania listopadowego, tworzonych przez anonimowych często poetów-żołnierzy.

Leave a Reply