Liryka romantyczna

Liryka romantyczna jest przesycona pierwiastkami autoanalizy lub wręcz autobiografii. Częstą jej formę stanowi list poetycki (Słowacki, Norwid) lub wiersz sztambuchowy (Słowacki, Mickiewicz), odsłaniające duchową potrzebę dialogu z partnerem i wartość intymnego lirycznego kontaktu.

W utworach lirycznych znajdzie także wyraz programowość okresu, wiele wierszy ma charakter ponadindywidualnego wyznania, będącego manifestem poetyckim, deklaracją bądź postawy artysty wobec sztuki, bądź przekonań społecznych, narodowych i innych (Oda do młodości Mickiewicza, Testament mój Słowackiego, Psalmy przyszłości Krasińskiego).

Wysoki kunszt poetycki Słowackiego i Mickiewicza właśnie w drobnej liryce wykształci kanon poetycki literatury polskiej, stworzy i udoskonali kolejny system wierszowy (sylabotonizm).

Leave a Reply