Jakkolwiek romantyzm

Oddzielona od ściśle historycznego pojęcia szkoły, doktryny czy prądu, romantyczność daje się dostrzec jako postawa charakteryzująca wszystkie nawroty tendencji antyklasycznych w dziejach kultury. Antykla- syczny – proponujący w miejsce normatywizmu i kategorii piękna rozumianego jako obiektywna, poddająca się regułom właściwość rzeczy i zjawisk – oznacza wartości takie, jak: uczucie i entuzjazm, wyobraźnia i subiektywizm, poetyckość, konflikt i szok estetyczny, w zakresie form – wyzwolenie z reguł, kreacjonizm, wielorakość.

Jakkolwiek romantyzm rozumiany historycznie był przewrotem wspólnym dla kultury wielu krajów Europy (a także Ameryki Północnej i Łacińskiej), to jednak jego oblicze w dużej mierze zależało od wa-runków lokalnych. Dzieje romantyzmu postępują więc także według linii rozwoju poszczególnych kultur narodowych. Różnice te zaznaczają się w datowaniu i wewnętrznych podziałach okresu.

Na zachodzie Europy, zwłaszcza w Niemczech i w Anglii, romantyzm, poprzedzony nasilającymi się w połowie XVIII stulecia tendencjami sen- tymentalistycznymi i przedromantycznymi, nie miał charakteru tak radykalnego przełomu jak w Polsce. Mówi się nawet o pewnej ciągłości klasyczno-romantycznej w tych krajach.

Leave a Reply