Artysta jest zatem predestynowany do roli przywódcy narodu

Najpełniejszym wyrazem osobowości ludzkiej jest w przekonaniu romantyków artysta. Jest on „wzorem i szczytem” postawy duchowej, człowiekiem doskonałym, gdyż jako geniusz wciela dwie najważniejsze wartości: indywidualność i wolność. Jego działanie cechuje kreacjo- nizm, ma on bowiem – w sferze sztuki – dar stwarzania równy boskiemu.

Artysta jest zatem predestynowany do roli przywódcy narodu. Staje się to głównym dążeniem poetów romantycznych, wyrażonym w różnych formach w literaturze i w działalności społeczno-politycznej, od marzenia Konrada o uzyskanie „rządu dusz” od Boga po gwałtowne polemiki poetyckie (Słowackiego z Mickiewiczem w Beniowskim, z Krasińskim w Odpowiedzi na Psalmy przyszłości Spirydionowi Prawdzie- kiemu, Norwida z wszystkimi trzema w Klaskaniem mając…).

Szczególnym wyrazem tego przekonania o duchowym wodzostwie była romantyczna koncepcja poety-wieszcza, żywa do dziś w tra-dycyjnym określeniu trzech wielkich romantyków polskich.

Leave a Reply